اين مطلب در كتاب درالمنثور - چاپ مركز هجر للبحوث و الدراسات العربية و الاسلامية - جلد ۱ - صفحه ۳۲۳ و ۳۲۴ - تفسير سوره بقره آيه ۳۷ موجود مي باشد.
تصاوير زير مجلد كتاب و صفحه ۳۲۳ و ۳۲۴ كتاب درالمنثور مي باشد.
( توجه : براي ديدن تصاوير در اندازه واقعي روي آنها كليك نماييد )
ترجمه متن صفحه ۳۲۳ : حضرت آدم به خداوند مي فرمايد : پروردگارا من از تو به حق محمد و آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم مي خواهم كه تو پاك و منزه هستي و جز تو خدايي نيست كه من به خودم ظلم كردم پس توبه مرا بپذير همانا كه تو توبه پذير بخشنده هستي.اين همان كلماتي است كه خدا به حضرت آدم براي بپذيرفتن توبه او آموخته بود.
ترجمه متن صفحه ۳۲۴ : روايت است از ابن نجار كه او از ابن عباس روايت مي كند كه گفت : من از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم پرسيدم آن كلمات كدام كلمات بودند كه خداوند به حضرت آدم آموخت و توبه او را پذيرفت. رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند : حضرت آدم خدا را صدا زد بحق محمد ، و علي ، و فاطمه ، و حسن ، و حسين توبه مرا بپذير پس بعد از آن خداوند توبه حضرت آدم عليه السلام را پذيرفت.
نتيجه : ۱ ـ ثابت شد كه حضرت آدم عليه السلام براي پذيرفته شدن توبه خود به اسامي ائمه اطهار متوسل شده است تا خدا توبه او را مورد قبول واقع نموده است.
۲ ـ حضرت آدم همان كسي است كه ملائكه به او سجده كرده اند ، پس با اين حديث ثابت شد كه مقام امامت فوق مقام نبوت مي باشد و حضرت علي عليه السلام بر انبياء و ملائكه خدا برتري دارد و سرور و آقاي آنها هستند.
۳ ـ در اين حديث و اين آيه مباركه مشاهده شد كه خود خداوند متعال اين كلمات را به حضرت آدم آموختند ، پس ثابت شد كه امر توسل يك امر خدايي است كه از حضرت آدم به رسيده است و خداوند آن را براي بشر قرار داده و آموخته است.
۴ ـ پس توسل به ائمه اطهار عليهم السلام عمل كردن به قرآن و كلام رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم است طبق اين آيه مباركه.
۵ ـ ثابت شد كه توسل به ائمه اطهار تجلي تمام توحيد خداوند متعال مي باشد.


