اكنون خداوند انبيا و ائمه را به دنيا مي آورد تا بندگي خدا كنند و در نتيجه بندگي كمالات ديگري به آنها برسد. مطلب را واضح تر بگوييم : مثلا شما خيال مي كنيد نمازي كه پيامبر مي خوانده است ، هيچ ثوابي نداشته است ؟! ما نماز مي خوانيم ، روزه مي گيريم ، بندگي خدا مي كنيم و ترك محرمات و اتيان به واجبات مي كنيم ، درجه ما بالا مي رود ، روحانيتمان كامل تر مي شود و قرب به خدا پيدا مي كنيم اما عبادتهاي پيغمبر هيچ تأثيري براي او ندارد ؟! اين حرف باطلي است ، پيامبر هم از نماز خواندن بهره بر مي دارد ، بوسيله روزه گرفتن و حج و جهاد و ساير عبادات مالي و بدني كه انجام مي دهد ، پيوسته درجه اش بالا مي رود و قرب به خدا پيدا مي كند. همين دعاهايي كه ما در قنوتمان مي خوانيم ، پيامبر هم مي خواندند : ( رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنيا حَسَنَة وَ فِي الآخِرَة حَسَنَة وَ قِنا عَذابَ النّار )^(۱) وقتي پيامبر اين دعا را مي خواندند ، خدا به او هيچ چيز نمي دهد ؟! مي گويد : ( خداوندا ! در دنيا و آخرت به من حسنه و نيكي عطا كن ) خدا به پيامبر هيچ چيز نمي دهد ؟! چرا ، خدا به او مي دهد. خدا علاوه بر آنچه در بدو خلقت به اختيار و انتخاب خود به او داده است ، درجات ديگري نيز به او مي دهد. اين نكته خيلي مهم است.