در يكي از مجالس مناظرات حضرت ثامن الحجج ( عليه السلام ) ، عِمران صابي - كه از ماديگرايان بود - حضور يافت و در نزد مأمون درباره توحيد ، با امام هشتم ( عليه السلام ) به بحث پرداخت. هر سوالي مطرح مي كرد ، امام ( عليه السلام ) با استدلال محكم جواب او را مي فرمود. بحث و مناظره به اوج خود رسيده و كاملا داغ شده بود كه وقت ظهر فرا رسيد. امام رضا ( عليه السلام ) به مأمون فرمود : ( الصلاةُ قَد حَضَرَت ) : وقت نماز فرا رسيد ). عمران صابي گفت : يا سَيَّدي ! لا تقطَع عَلَيَّ مسألتي فقد رَقَّ قلبي : سرورم ( دنباله بحث و بررسي و پاسخ به ) سوال مرا قطع مكنيد ؛ كه احساس مي كنم دلم نرم شده و آماده پذيرش حقيقت است. امام رضا ( عليه السلام ) تحت تأثير احساسات عمران صابي قرار نگرفته و نماز اول وقت را فداي بحث و بررسي نكرده فرمودند : ( نُصَلّي وَ نَعُودُ ). نماز را مي گزاريم و باز مي گرديم.
امام ( عليه السلام ) با همراهان نماز گزاردند و پس از نماز به مجلس باز گشته و به بحث ادامه دادند.(۱) در بيان ديگري امام رضا ( عليه السلام ) از پيامبر اكرم ( صلي الله عليه و آله و سلم ) روايت مي كنند : ( شيطان پيوسته از مؤمن خائف و هراسان است ؛ مادام كه او نمازهاي پنجگانه خود را به موقع و با رعايت لوازم آن انجام دهد. پس هر گاه آنها را تباه كند ، شيطان بر وي غالب مي شود و او را وارد گناهان بزرگ مي كند ).(۲)
بسيار شايسته است ، دوستان و منتظران امام عصر ( عليه السلام ) از روش اولياي الهي الهام گرفته نسبت به اقامه نماز ، بهتر عمل كنيم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پي نوشت ها
۱ ـ عيون اخبار الرضا ( عليه السلام ) ، ج ۱ ، ص ۱۷۲ .
۲ ـ وسائل الشيعه ، ج ۳ ، ص ۸۱ .