امام صادق عليه السلام مي فرمايند : حضرت بقية الله دو غيبت دارند ، در غيبت طولاني او هيچ كس حتي خواص شيعيان او ، مكان او را نمي دانند ( اِلّا المَولي اَلَذي يَلي اَمرَه )(۲) مگر آن نوكري كه كارهاي منزل حضرت و لوازم زندگيش را مهيا مي كند ، نوكري كه سركاردار منزل اوست. حضرت بقية الله در زمان غيبت كبري نيز نوكر دارند. مؤيد آن نيز كلام سيد بن طاووس است كه به فرزندش مي نويسد : يك عوام ساده اي مدتي است كه به امام زمان التماس مي كند و از حضرت در خواست مي كند كه او را به نوكري قبول كنند ، اخيرا حضرت توسط فلاني - نام او را مي برد - به او پيغام داده اند كه قبول كرديم اما صبر كن.
حضرت بقية الله در زمان غيبت كبري نوكر و كلفت و زندگي دارند. مانند پدرشان امام حسن عسگري و بقيه ي اجدادش ( عليهم السلام ) داراي زندگي است و روي همين كره است. منزل و مأوي و زن و اولاد دارند.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پي نوشت ها
۱ ـ بحارالانوار ، ج ۲ ، ص ۸۸ ، باب ۱۴ روايت ۱۲ اين روايت دنباله اي دارد كه بايد در آن دقت بيشتر شود. در دنباله مي فرمايد : ( وَ ذَلكَ لا يَكُونُ الّا بَعضُ فُقهاء الشيعة لا جَميعُهُم ، فَاما مَن رَكِبَ مِنَ القَبائح وَ الفَواحش مَراكبَ فَسَقَة فُقهاء العَامَةِ فلا تَقبَلوا منهُم عَنّا شَيئا ).
۲ ـ بحارالانوار ، ج ۵۲ ، ص ۱۵۲ ، باب ۲۳ ، روايت ۵ ( ... لا يطلع علي موضعه احدٌ من ولده و لا غيره الا المولي الذي يلي امره ) در كتاب يوم الخصاص ص ۲۰۲ و در كتاب اصول كافي ج ۲ ص ۱۴۱ چنين آمده است : ( قال ابو عبد الله : للقائم عليه السلام غيبتان : احداهما قيصرة و الاخري طويلة. الغيبة الاولي لا يعلم بمكانه فيها الا خاصة شيعته و الاخري لا يعلم بمكانه فيها الاخاصة مواليه ).